فرهنگ و هنر

اشعار رویایی به نفع خودش بود

در سال 2013، هشتمین دوره جوایز سالانه کتاب گزارشگر از کمپین شعر مادام العمر یدالله رویایی در مراسم پایانی تجلیل از شاعران پیشکسوت، شاعر و روزنامه نگار جواد مجابی در مورد رویایی و شعر سخنرانی کرد.

همزمان با درگذشت یدالله رویایی سخنان جواد مجابی در این مراسم را بازنشر می کنیم.

جواد مجابی گفت: رویایی را به عنوان شاعر طومار می شناسند اما قبل از اینکه بنیانگذار شعر طوماری شود شاعری نامدار بود. در حدود سال 1948، او مجموعه‌ای از شعر را ارائه کرد که حاصل گفت‌وگوی هنرمندان همفکری چون شاعران، نقاشان، فیلم‌سازان و منتقدان بود که در پی بیان دیدگاه‌های جدیدی از هنر و شعر مدرن بودند.

وی در ادامه می افزاید: شعر حجمی است دور از فضا؛ ذهنی با پرش از واقعیت فعلی به واقعیت غایی می پرد و در این پرش از فضایی می گذرد که دیگران در آن می مانند. یک رویا نشان می دهد که در این فضا سفر کنیم و شعر را خلقت جدیدی از شاعر ببینیم که قبلاً وجود نداشته است.

مجابی همچنین گفت: مجموعه اشعار بیشتر به نفع خودش است تا نجات دوست رویایی اش؛ چون او شاعر است و بقیه شاعری هستند که سعی در شعر گفتن دارند. اما شعر طبیعتاً رویا است، تجربه کافی دارد، کتاب به اندازه کافی خوانده است، تجربه سیاسی و آشنایی کافی با وزن دارد.

این منتقد ارشد در ادامه شعر رویایی را با نقاشی مدرن مقایسه کرد و گفت: شعر رویایی را می توان با نقاشی مدرن مقایسه کرد. خودش موضوع را مطرح کرد. کوبیسم و ​​فوتوریسم در دهه 1950 وارد ایران شدند. در کوبیسم، در مورد پرسپکتیو است، او اشیا را از منظرهای مختلف می بیند. این ایده به جای پیروی از ایده سوررئالیستی حرکت از واقعیت به غیرواقعیت، رویاپردازان را برانگیخت تا از واقعیت به واقعیت نهایی حرکت کنند.

مجابی همچنین گفت: رویایی می‌خواهد به پنهان‌ترین حرکت کلمات دست پیدا کند، کلمه برای او تنش و جسمانی دارد، از ترکیب کلمات در روش کولاژ، مونتاژ، وصله استفاده می‌کند، با دقت و مهارت محاسباتی، سعی می‌کند به آن دست یابد. یک موسیقی زبان، در عین حال حاوی یک مقاله نیز می باشد.

وی افزود: چیزی که به رویاپرداز کمک کرد به این ایده برسد، متن رمزآلود بود. او با خواندن متن غیبی توانست تجربه مولوی و روحیه پیش روی خود را به دست آورد و عادی بودن را دور بزند. حق با این جریان اعتیاد آور بود، برای عموم شعر می گفت، تنبل و تنبل بود و دولتی بود. اما از ست اول، ست دوم، تعدادی خواننده را از دست داد. اما با شروع دهه 1970، او دوباره موفق شد و بسیاری از مردم شعرهایی به سبک او نوشتند و آنها را قربانی رویاهای خود نامیدند. چون نمی دانند یک رویاپرداز برای رسیدن به آن نوع شعر چه می کند. شاید شعر در ظاهر ساده باشد، اما فقط یک استاد می تواند آن را هدایت کند، یک رویاپرداز می تواند این شعر را هدایت کند، با احترام زندگی کند و در یک مکان نماند.

جواد مجابی سپس گفت: امیدوارم این رویا بین ما و ایران باشد که فرصت استفاده از چندین دهه تلاش او را داشته باشیم. این بدبختی سرزمینی است که ما بچه های زیادی را از دست داده ایم.

55245

دکمه بازگشت به بالا