عمومی

دهان‌تان را با این گران‌ها شیرین کنید

از زعفران، گلاب، هل و عسل گرفته تا پسته، بادام و گردو، بهترین و با ارزش ترین مواد خاک ایران گرد هم می آیند تا طعمی شیرین را زنده کنند؛ قیمت ها هر روز به لطف بهترین مواد تشکیل دهنده نبات رایزینگ است.

همان طور که ایرانی ها در آشپزی سبک خاص خود را دارند، شیرینی هایی را نیز می سازند که هنوز در دنیا منحصر به فرد است و در نقاط مختلف ایران با طعم ها و عطرهای متفاوت است. شیرینی ها و مواد اولیه گران قیمتی که در آنها استفاده می شد به روشی که طبقات ثروتمند جامعه استفاده می کردند تهیه می شد و اغلب به پادشاهان کشورهای دیگر عرضه می شد.

چند داستان در مورد تاریخچه آب نبات وجود دارد که هیچ کدام مستند نیست. اما نکته جالب در مورد آب نبات در این سرزمین، گره خوردن آن به خانواده است. هنر تبدیل به یک حرفه شده و نسل به نسل منتقل شده است.

با افزایش قیمت پسته، بادام، زعفران و … برخی شیرینی ها به گران ترین انواع آن تبدیل شده اند که در این گزارش به برخی از آنها اشاره می شود.

گران ترین دسر محلی ایران «جوزقند» نام دارد و متعلق به منطقه نارلا است و تهیه آن 15 روز زمان می برد. این خوراکی شیرین از میوه ای به نام هلو، گیاهی از خانواده آلگ یا آلو بخارانی که طعمی شیرین و ترش دارد، تهیه می شود. برای تهیه این دسر، هلوها را پوست گرفته و سه روز در آفتاب می‌گذارند، سپس خشک می‌کنند، سپس هسته‌ها را جدا می‌کنند و به مدت یک روز در آفتاب می‌گذارند، سپس داخل این میوه مخلوطی از بادام، شکر، هل، هسته زردآلو و شکر خاک را پر کرده بود.

در میان رزمندگان نراقی، «جوزقند» را نارنجک لوپی می نامند، زیرا آن را در دهان می گذارند و معتقدند پس از خوردن آن در شکم منفجر می شود و انرژی آزاد می کند. به نظر می رسد در گذشته های دور، محدودیت های زمان جنگ، تولید چنین محصولاتی را مجبور کرده است. تحقیقات نشان می دهد که از ابتدا، به ویژه در دوران صفویه، حلوا را به عنوان جیره جنگی نیز درست می کردند.

قیمت جوز هندی از 160000 تومان شروع می شود و بر اساس نوع آن متفاوت است. قیمت جوز هندی 320000 تومان. جوزقند نراق در فهرست آثار میراث فرهنگی ناملموس (معنوی) ایران به ثبت ملی رسیده است.

یکی دیگر از شیرینی های ایرانی با ارزش غذایی بالا پسته کزوین است که زمانی پایتخت دوران صفویه بوده است. همانطور که از نام آن پیداست، اولین ماده رقیق موجود در پسته، پسته است. البته این گونه شیرینی ها را با گردو یا کنجد هم درست می کنند و به آن گردوی نازک، کنجد نازک می گویند. پسته نازک بسته ۷۰۰ گرمی ۱۱۰ هزار تومان است.

شیرینی های سنتی دیگری نیز در قزوین وجود دارد که یکی دیگر از محبوب ترین و گران ترین شیرینی های شهر باقلوا است. آرد پسته، زعفران، هل و بادام به کار رفته در این شیرینی قیمت آن را به حدود 100 تا 380 هزار تومان رسانده است.

البته سایر نقاط ایران مانند یزد نیز باقلوای خاص خود را دارند. شاید باید یزد را پایتخت شیرینی ایران نامید و به همین دلیل گفته می شود این استان یکی از چهار استانی است که بیشترین آمار دیابت را دارد. ارده و فرآورده های آن، نام آن با سرزمین ها و خانواده های کویری ایران گره خورده است، چرا که اکثر خانواده ها حرفه شیرینی پزی و آردسازی را به ارث برده اند.

هنگام تهیه باقلوای یزد از پسته و بادام و پودر هل استفاده کنید و در آخر با شهد بپوشانید. قیمت این نبات بسته به حجم بسته بندی آن از 140000 تومان تا 340000 تومان متغیر است. یکی دیگر از شیرینی های معروف یزد «لوز» است که در انواع پسته، بادام، نارگیل و زعفرانی نیز موجود است. قیمت این خوراکی شیرین بر حسب طعم و وزن متفاوت است و از 140000 تومان شروع می شود.

قطاب نیز به صورت گلوله های خمیر نرم است که با هل و مغزها و پودر قند پر شده است. در گذشته برای تهیه این شیرینی ساعت ها وقت صرف می شد اما اکنون می توان آن را با ماشین درست کرد. پشمک، آب نبات قیچی، نبات و کیکی به نام یزد (کیک یزدی) از دیگر شیرینی های این منطقه است.

یزد بوسوخان های معروف را نیز دارد، اما این خوراکی شیرین به عنوان معروف ترین سوغات قم شناخته می شود و تاریخچه جالبی دارد. تاریخچه سوهان قم به دوره قاجار می رسد. زمانی که صحن عقیق بارگاه حضرت معصومه (س) در آستانه افتتاح بود، بزرگان قم مراسم افتتاحیه صحن بزرگی برگزار کردند و از شاه وقت برای افتتاح آن دعوت کردند. پادشاه وارثی را به مراسم فرستاد. در این مراسم، طبق رسم آن زمان، هر یک از بزرگان شهر هدایایی از صنایع دستی گرفته تا شیرینی را به نماینده پادشاه تقدیم کردند. در میان بزرگان، بلغور قندی را به نماینده شاه تقدیم کرد که بعد از ناهار طعم آن را چشید و از آن استقبال کرد. و همینطور از آن پس حلوا را سوهان نامیدند و پس از آن تولید و مصرف سوهان آغاز شد، البته در ابتدا مختص اعیان و اشراف بود.

مواد اولیه سوهان شامل سمنو، هل، پسته و زعفران است و قیمت آن بسته به بسته بندی، نوع و وزن از 150 هزار تن تا 290 هزار تن است. ساخت این شیرینی نیز ارتباط تنگاتنگی با خانواده دارد و نسل به نسل منتقل می شود.

هر خوراکی شیرین تبریز را بچشید و از شاعران بزرگ این دیار نیز یاد کنید، از جمله «غرابیه» یکی از شیرینی های سنتی، معروف و گران قیمت تبریز. این کیک به شکل کیک با آرد، شکر، وانیل، تخم مرغ و … درست می شود و روی آن مغزهای مختلف می ریزند. معمولا مردم تبریز از این شیرینی برای پذیرایی از مهمانان خاص خود استفاده می کردند و در اعیاد باستانی و مذهبی استفاده می کردند. اقوام با طعم های مختلف مانند پسته، نارگیل و گردو در بازار وجود دارد. قیمت این نبات بسته به نوع آن از 1.5 میلیون تا 280 هزار تومان متغیر است. نسبت خونی تبریز نیز در فهرست میراث ناملموس ملی قرار دارد.

گز را نمی توان در شیرینی های ایرانی نادیده گرفت. زردچوبه اصفهان و کرمان نمونه خوبی از اصیل بودن هستند. تاریخچه ای در مورد تاریخ غز ثبت نشده است، اما گفته می شود که این شیرینی به دوره صفویه برمی گردد و به پادشاهان کشورهای دیگر تقدیم می شده است. در گذشته از عصاره پیچ امین الدوله برای تهیه زردچوبه استفاده می شد و به دلیل خواص محدود این مواد، امروزه از مواد صنعتی برای تولید مقادیر زیادی زردچوبه استفاده می شود. گز نیز انواع مختلفی از آرد و کاناپه دارد که بسته به درصد پسته و بادام به کار رفته در آنها قیمت های متفاوتی دارند. یک بسته 500 گرمی زردچوبه و پسته 40 درصدی 180000 تومان است. جالب اینجاست که اصفهان به دلیل داشتن شیرینی های لذیذ یکی از چهار استانی است که بیشترین آمار دیابت را دارد.

دهان خود را با این دانه ها شیرین کنید

منطقه شمال ایران نیز به غذاهای لذیذش معروف است و گردشگران فقط برای تست غذا به این مکان می روند. رشت یک شهر خلاق غذایی است که در یونسکو ثبت شده است.

برنج یک اصل جدایی ناپذیر در غذاهای شمالی ایران است، در شیرینی ها برنج حرف اول را می زند و از آرد آن برای تهیه انواع شیرینی ها استفاده می شود. در این میان کلوچه های خوشکار، فومن و لاهیجان از معروف ترین آنها هستند. می گویند رشته خوشکار به 300 سال قبل می رسد، زمانی که در منطقه گسکرات پخته می شد، مخصوصاً در قسمت “طاهر گوراب” صومعه، جایی که بهترین رشته ها (اصطلاح افرادی که رشته را تهیه می کنند) در این منطقه یافت می شود. و حتی در برخی خانوارها به شغل اجدادی تبدیل شده است. این شیرینی برای سفره افطار تهیه می شود. رشته خوشکار از دو محصول تار و خوشکار تشکیل شده است. «رشته» همان ترکیب آرد، برنج، آب و شیر است که در بشقاب مسی ریخته می شود، در حالی که «خوشکار» ترکیبی از گردو، شکر و دارچین است که داخل رشته را پر می کند. این شیرینی که بین 8 تا 12 هزار تومان به فروش می رسد، معمولاً در یخچال اکثر گیلانی ها، سرخ شده، آبغوره شده و با چای میل می شود.

در منطقه مازندران دسر معروفی به نام آغوزکانا وجود دارد که از آرد برنج مخلوط با گندم، هل، زعفران و برخی مواد دیگر درست می شود. از گردوی تازه هم در آن استفاده شده است که قیمت آن از 180000 تومان شروع می شود.

حالا نوبت شماست که آب نبات های معروف و گران قیمت منطقه خود را به این گزارش اضافه کرده و ارائه دهید.

انتهای پیام

دکمه بازگشت به بالا