عمومی

سخنی از سوز دل ! 

یک بار دیگر به ساحت مقدس بقایای خداوند متعال، پیامبر اکرم، حوزه علمیه، مرجع عالیقدر و یاران آن حضرت تسلیت عرض می نماییم.

وقتی این بزرگان دور و بر ما بودند، احساس تشویق می کردیم و حامیان قوی داشتیم، اما وقتی این حامیان قوی را از دست دادیم، متوجه شدیم که هنوز چهره های خانوادگی و حوزه ای و حامیان قدرتمند و غیره وجود دارند. ما باختیم!

حضور من در تشییع جنازه و نماز و تدفین و تدفین که همگی حاکی از خاطرات نیم قرنی خانواده حکیر و انصاری در کنار خانواده روحانی بود، همچون پرده سینما از جلوی چشمانم گذشت، زیبا و لحظه ای که پدر شهیدم به این مرد بزرگ خدمت کرد. با هم سخنرانی ایشان در مورد مدرسه فیضیه و یاد شهید هنگام بازگشت از تبعید به زادگاهشان قم و یاد عموی مرحوم منبر حاج انصاری و حملات دژخیمان شاه و… کتابی از خاطرات این مرجع بزرگ را در ذهنم ثبت می کند

یک کلمه قلبم را به درد می آورد!
از کودکی چنان عشق و علاقه ای وصف ناپذیری به مرحوم آیت الله العظمی حاجی سعید محمد روحانی داشتم که هر جمعه سعی می کنم با مرحوم پدرم در مسجد ایشان حضور پیدا کنم و از مهمانان این جمع از حوزویان بیرون چای خالی بخورم. از آن این ارادت و عشق ادامه داشت تا اینکه به داماد ایشان مشرف شدم و از آن زمان به مرحوم آیت الله العظمی حاجی سعید محمدسعدی روحانی نزدیکتر شدم و در تعبیر و زبان ما کلمه خانواده به ایشان (عمو جون) داده شد. این مرد بزرگ رایج شده است.

ملاقات این دو استاد و برادر بزرگ، به اصطلاح تجدید دیدار هائوزی ها از شهرت خاصی برخوردار است.
در این مجالس تصور نمی کنید در مقابل کوهی از علم و تقوا و … نشسته اید!
کانوا فینا کاهدنا!
این عظمت و تواضع آنهاست!


این دو برادر مرجع با اساتید فراوانی که هر کدام ستاره ای درخشان در رشته و زمان خود به شمار می روند، بسیاری احساس غرور و خرسندی می کنند که شاگرد یکی دو نفر از این ستاره ها بوده اند و بر سر سفره ای از مردان بزرگ نشسته اند و یک خوشه چینی! این دو برادر بزرگوار مرجئه که از آیات شیخ کاظم شیرازی، محمد حسین اصفهانی (معروف به شرکت)، سید ابوالحسن اصفهانی و فاضل قرن، مرحوم آیت الله اعظمی خویی و از کتب ایشان بهره برده اند، چطور؟ و بعد از این هر کدام تبدیل به استوانه ای از علم و اصول و فقه و غیر آن شد و ده ها ستاره در حوزه های نجف و قم پدید آورد، اما افسوس که هزاران و افسوس کوم و عمل کنندگان جدیدش! ! به جای اعتراف به این سرمایه ها، اینقدر نسبت به این دو قدرت ناسپاس هستند.
طلاب و طلاب حوزه های علمیه از یک سو مظلوم و از سوی دیگر از تحصیل این دو بزرگوار محروم بودند! !

یک کلمه قلبم را به درد می آورد!
بی شک باید یک قرن بگذرد و در میان صدها ستاره تئاتر، خورشید هر عصر، شیخ طوسی، شیخ انصاری، مقدس اردبیلی، صاحب جواهر، بحرالعلوم، میرزای شیرازی، آخوند خراسانی، میرزای نائینی و میرزا عبدالهادی شیرازی، سید محسن حکیم، سید ابوالقاسم خویی، سید محمود شاهرودی، سید عبدالعلی سبزواری، سید روح الله خمینی، سیدمحمدباقرصدر، میرزا جواد تبریزی و میرزا هاشم. ، سید کاظم شریعتمداری، سید احمد خوانساری، سید محمدرضا گلپایگانی، سید شهاب الدین مرعشی، لطف الله صافی، سید محمد سعید حکیم و چندین ستاره و مرجع فعلی در حوزه نجف اشرف و قم. حاصل زحمات چندین دهه آنها مزرعه و صدها ستاره پرتلاش بود و هست! و ما به سادگی این سرمایه های گرانبها را با اتهامات واهی و تهمت از دست خواهیم داد و طلاب حوزه علمیه و جامعه چینی را از این درخت تنومند محروم خواهیم کرد! ! ? ? ?

یک کلمه قلبم را به درد می آورد!
پاسخ شما به چنین رفتاری برای نسل حاضر و آینده چیست؟
باغبانان و باغبانان پس از تلاش بی وقفه خود، درختان و درختانی را می کارند که سالیان دراز میوه می دهند و در حال چیدن میوه و بار، زندگی درخت یا درختان را ناآگاه با تبر از تنه جدا می کنند. مرد دانا، مرد دانش، مرد دانش، مرد دانا، با تبر در دست، دهانش را ببندد و انگشتان حسرتش را بر دهان و چشمش بگذارد! !
چه حیف و هزار تاسف که چنین مردان بزرگی را از دست دادیم و اکنون نیز مانند همیشه در غم از دست دادن آنها زانو می زنیم!
تا وقتی هستن و زندگی دارن یا نمیفهمن یا نمیذارن ما از برکت وجودشون بدونیم و بفهمیم! !
اما پس از مرگ، ما برای کسانی که آنها را در سوگ دیدند، اشک ریختیم.

یک کلمه قلبم را به درد می آورد!

شکی نداریم که آنها دارای مناصب عالی و دارای بالاترین منزلت هستند و اجدادشان نسل های متمادی پاک بوده اند و چندین دهه سابقه زندگی آنها نقش آنها را کاملاً ایفا کرده است تا بتوانند هرچه بیشتر در کسب علم و دانش انجام دهند. خود را بهبود بخشند و دانش آموزان را پرورش دهند. می گیرند!
غم و اندوه و حسرت ما از دست دادن این چهره ها و ستارگان برجسته عصرمان است که نمی شناختیم پس از مرگشان از شنیدن صفات و ویژگی هایشان متأسفیم.

و به شاکی

تسلیم علی رب کریم
نام آنها مانا است
یادشان گرامی باد.

دکتر هادی انصاری
دانشیار فرهنگستان علوم پزشکی ایران
چهارشنبه 30 دی 1401
26 جمادی اول 1444
تهران

دکمه بازگشت به بالا