عمومی

سیاست انتزاع و دولت منتزع

این جمله را برای بیان تفسیر خود از این نوع حکومت وام گرفته ام، به این معنا، این نوع حکومت شکاف و شکاف عمیق و مشهودی با جامعه و مردم در خانه دارد. جامعه و توسعه اجتماعی و این وضعیت را درک نمی کند. آنقدر ادامه می‌یابد که جامعه حتی اگر بخواهد در مرحله‌ای دیگر توانایی درک خود را از دست می‌دهد. واقعیت خیلی دور است، چون مقامات در دنیای خودشان زندگی می‌کنند، هر چه فکر می‌کنند با تخیلشان غیرواقعی است، نمی‌دانند در دنیایی غیرواقعی زندگی می‌کنند. اتخاذ ارزش های رسمی و غیر رسمی و دوگانگی مردم…دوگانگی در پوشش و ظاهر و سبک زندگی ایجاد می شود…دولت شیوه زندگی خود را تبلیغ می کند اما جامعه مسیر دیگری را طی می کند، همه نسبت به هر کدام بی تفاوت هستند. دیگر .

در صحنه جهانی، دولت‌های محروم، درک درستی از دنیای مدرن و تغییرات سریع آن ندارند. آنها به همه وقایع به صورت تهدیدآمیز و توطئه آمیز نگاه می کنند، همیشه فکر می کنند سرشان می افتد، به همین دلیل به دنیا و فضای بین المللی اعتماد ندارند. به نظر می رسد چون این دولت ها در فضای داخلی به مردم اعتماد ندارند و با آنها احساس بیگانگی می کنند، همین احساسات منفی را به فضای بین المللی نیز سرایت می کنند، به عبارتی فکر می کنند هر صاحب قدرتی به دنبال غارت و غارت است. تظاهر کردن . این فریب فرودستان است و چون دولت بی حق اینطور است، فکر نمی کنند در فضای بین المللی چنین باشد، هیچ درکی از برابری و عدالت ندارند… به شدت مخالف گردشگری و روابط و مبادلات بین المللی هستند، آنها غرق شدند بیگانگان می دانند.

و آخرین نکته مهم این است که دولت های منزوی همیشه در بحران هستند و وقتی با مشکلاتی مواجه می شوند تعجب می کنند، چون با علوم انسانی آشنا نیستند و دانشمندان مستقل و رک را نمی شناسند، آنها را کنار می گذارند و در محاصره مردم قرار می گیرند. آنها دلالان متملقی هستند که نمی توانند آینده و تحولات را به درستی پیش بینی کنند و هرگاه با مشکلی مواجه می شوند، مسائل امنیتی را می بینند زیرا از نظر اجتماعی نمی توانند درک و تحلیل کنند و واکنش های منفی و رو به وخامت از خود نشان می دهند.

راه خروج حکومت از سیاست انتزاعی هماهنگی با علوم انسانی به ویژه علوم سیاسی و روابط بین الملل است که نشانه و مصداق آن این است که بین واقع گرایی حکومتی و شکوفایی علوم انسانی رابطه مستقیم وجود دارد. در کشورهای پیشرفته و پیشرفته

البته دولت هایی که به توسعه اهمیتی نمی دهند بیش از هر دولت دیگری از سیاست های انتزاعی پیروی می کنند.

6565

دکمه بازگشت به بالا