عمومی

نخستین شورای تیتر ایران به ریاست امیرکبیر

فرآیند تولید روزنامه، فرآیندی پیچیده و پر از دغدغه و مسئولیت است؛ شاید خوانندگان عزیز ندانند که در ساخت روزنامه و تنظیم اخبار و محتوا، مرحله کاملی وجود دارد که باید از دنگ و فنگ عبور کرد؛ از خبرنگاران و نویسندگان. تهیه مطالب برای تایید دبیر تیم و معاونان سردبیر و سردبیران تا تایید نهایی باید توسط مدیر کل تکمیل شود. البته در عین حال محتوا قابل ویرایش است.

به گزارش patc، روزنامه «خراسان» در ادامه نوشت: «اخیراً از صفحه آرایی، تایپ و سایر موارد پرخطر در تولید روزنامه چیزی نگفته ایم که مبادا مدتی سردرگم شوید!» اگر فکر می کنید اینها ثابت شده است. در زمان ما و سازمان عظیم و طولانی مدتی که پول می داد و قدیمی ها بدون این عرق روزنامه می ساختند، پس شما سخت در اشتباهید. زمانی که امیرکبیر 171 سال پیش تصمیم گرفت اولین روزنامه رسمی و عادی را در ایران راه اندازی کند، روش تأسیس او به جز برخی مسئولیت ها تفاوت چندانی با زمان ما نداشت. حالا ممکن است عده ای گلایه کنند که این اتفاق اولین روزنامه ایران نیست؛ آیا «روزنامه» میرزا صالح شیرازی و چند روزنامه غیرفارسی دیگر را فراموش کرده اید؟ گفته می شود وجود ندارد، اما یادتان باشد که واقعه میرزا تاجی خان اولین روزنامه عادی تاریخ ایران و اولین روزنامه با سرمقاله و تیتر است و از این نظر بی نظیر و اولین در نوع خود است. . .

پنجمین روز از ماه ربیع الثانی، سالروز انتشار این رویداد است، قصد داریم با شما از اولین هیئت تحریریه و سرفصل تاریخ ایران در 171 سال پیش بازدید کنیم؛ با ما همراه باشید.

نام اولین کمیته سرفصل در ایران

امروزه در دپارتمان تحریریه روزنامه ها و نشریات ده ها نفر در مشاغل ثابت و ناپایدار مشغول به کار هستند که گروه های مختلفی برای طبقه بندی اخبار و مطالب و انتشار آن ها به صورت مستمر فعالیت می کنند. معمولاً در چند ساعت آخر پس از بسته شدن صفحه و آماده شدن برای انتشار، سردبیران منتخب گرد هم می آیند تا درباره عنوان، طرح بندی صفحه، عکس ها یا عکس های صفحه اول بحث کنند. این جامعه، در مطبوعات، کمیته Toutiao نامیده می شود. در سال 1267 (بهمن 1229) در ربیع الثانی، مسئولین حوادث گرد هم آمدند تا اولین مجلس سرفصل را تشکیل دهند و تعداد آنها از پنج نفر بیشتر نگردید؛ یعنی هیئت تحریریه، همان عنوان خواهد بود. از رویداد. هرچند هر هفته وقوع حادثه اعلام می شود، اول پنج شنبه، بعد جمعه، اصولاً نمی توان آن را به روزنامه گفت و به احتمال بسیار زیاد هر هفته جلسه هیأت تیتر برگزار می شود. اعضای اولین هیأت سرفصل تاریخ ایران عبارتند از: 1- میرزاتقی خان امیرکبیر به عنوان مؤسس و سردبیر (مدیر مسئول) روزنامه، 2- حاجی میرزا تذکره چی مدیر (سردبیر و معاون سردبیر)، 3- میرزا عبدا. … روزنامه نگار و نویسنده، 4- ادوارد برجیس، مترجم و مدیر مالی روزنامه، 5- حاجی عبدالمحمد، مدیر کیفیت و ناظر چاپ. بدیهی است که دفتر روزنامه همان چاپخانه است؛ چاپخانه وقایع اتفاقیه به مدیریت حاجی عبدالمحمد در «دروازه دولاب» تهران واقع شده است، اما بعید است که محل جلسه کمیته عنوان همان محل باشد. . این جلسه ممکن است در دادگاه یا یکی از ساختمان های دولتی وقت با حضور امیرکبیر برگزار شود. میرزا تاجی خان معمولاً به اخبار امنیتی کشور توجه می کند؛ از این رو از همان شماره اول اخبار مربوط به این موضوع در تیتر خبرها قرار گرفته است؛ مثلاً در صفحه اول اخبار زیادی درباره سرکوب شورش بابیان یا سرکوب راهزنان منتشر شده است. همه جا . . مطالب آموزشی و ترجمه ها معمولا در مورد اخبار خارجی است و در صفحات داخلی قرار می گیرد. کل روزنامه را یک نفر نوشته بود؛ میرزا عبدا… باید ترجمه برگس را از روزنامه های خارجی می پذیرفت و روان در روزنامه ها می نوشت. روزنامه پس از اتمام کار برای تایید نهایی به مدیرمسئول و مدیرمسئول سپرده می شود و سپس منتشر می شود، البته گاهی بدیهی است که میرزا تاجی خان یا حاجی میرزا تذکریچ تغییراتی در تحریریه داشته اند. اخبار.

هر روزنامه، یک جوجه!

اما ماجرای جالب‌تر روزنامه وقایع اتفاقیه در حین انتشار و توزیع آن اتفاق افتاد؛ چه می‌گویم. آمار وقایع روزنامه ها زیاد نیست اگرچه آمار دقیقی نداریم اما گزارش نشان می دهد که خیلی زیاد نیست. اگرچه قیمت روزنامه ها از ابتدا تا 50 سال بعد تغییر نکرده است، اما خب در همین مدت و 50 سال بعد، این مبلغ بالایی است! تک روزنامه وقایع اتفاقیه طبق تایید میرزا تاجی خان و کمیته تیتر به قیمت 10 شاهی معادل قیمت خرید مرغ زنده در آن زمان به فروش می رسد! آبونمان شش ماهه یک تومان و دو ریال و آبونمان یک سال دو تومان و چهار ریال است که هیچکس روزنامه نمی خرد. روزنامه معمولا به فروشگاه می رسد. دلیل اصلی قیمت بالای تصادف است. امیرکبیر ترتیبی داد که پولدارها و مسئولان را مجبور به روزنامه خوانی کنند، دستور داد همه این آقایان را مجبور به عضویت در روزنامه کنند و به زور پولشان را گرفتند! در ولایات هم به حاکمان دستور داده شد که همه روزنامه های دریافتی را بفروشند و بقیه را به مشترکان اجباری بدهند! مدیریت و بررسی این تشریفات نیز بر عهده کمیته تیتر روزنامه وقایع اتفاقیه است که گاهی در غیاب امیرکبیر به ریاست سردبیر آقای تذکره چی جلساتی تشکیل می دهد.

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا